دانی – سِر
سرمو انداختی پائین جلو آدما
این زخما‌که زدیو نمیره از یادما
بسه دیگه بیا الانشم دیره
میوفتم از پا اگه نرسی به دادما
تو روم نزن که ضعیفم برگرد
جز تو با همه غریبم برگرد
وقتی میرفتی یه هدیه دادی به من
پریشونی بغض خستگیو سردرد
سر نمیشه قلب پاره پورم بی تو
من که با تو‌صاف و ساده بودم چی شد
دل نمیتونم که بکنم ازت
فراموشت میکردم اگه میشد
سر نمیشه قلب پاره پورم بی تو
من که با تو‌صاف و ساده بودم چی شد
دل نمیتونم که بکنم ازت
فراموشت میکردم اگه میشد
توبری چی میمونه این دیوونه میمیره
کل وجودم داره بهونت رو میگیره
آئینه ی اتاقمون رو شکستمش
توش کنارم نیستی آخه دلم میگیره
تو بری چی میمونه جز شبای سمی
تو خونه طوفان همش هوا ابری
جای این که بیای و تکیه گاه من شی
پل هارو شکستیو پله هارو رفتی
سر نمیشه قلب پاره پورم بی تو
من که با تو‌صاف و ساده بودم چی شد
دل نمیتونم که بکنم ازت
فراموشت میکردم اگه میشد
سر نمیشه قلب پاره پورم بی تو
من که با تو‌صاف و ساده بودم چی شد
دل نمیتونم که بکنم ازت
فراموشت میکردم اگه میشد
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.