رضا دخت – بهونه
من و کنار خودت تو نگهدار
در و ببند و بشین پای حرفام
دلم تو رو میخوادش همین الان
نگو نه نزارش واسه فردا
حواس پرتتو بده به قلب من که مهوته
نگام که میکنی من و چشام پر میشه از برق عشق
هی بهونه ی تو رو میگیره قلبم
اخه از تو بدی ندیدم اصلا
عزیزمی شدیم رفیق و همدم
روی غریبه ها مسیر و بستم
من همه دردات و میگیرم به جون
مراقب قلب دیونم بمون
من شبات و میکنم غرق نور
به هیچکی جز خودت روی خوشم و نمیدم نشون
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.