مارتیا – جانا

ای کاش دریا به جای تو ساحل به جای من بود

ای کاش اینگونه عشقشان مانند ما دوتا نزدیک و تن به تن بود

ای کاش با هر نگاه خود بر من غزل بخوانی

ای کاش من پادشاه و تو بانوی اعظم دربار من بمانی

جانا جانا شکر آفریدگارا اینجا کشانده مارا

تو آمدی و من بنده شدم خدا را

جانا جانا صورت تو آسمانم چشم تو کهکشانم

با تو شمرده ام هر شب ستاره ها را

جانان تو قحطی زده منو باران تو

غم پنهان من رخ همچو پسته ی خندان تو

می گردم با تو کوچه ها را

تا همه ببینند عشق ما دو تا را

جانا جانا شکر آفریدگارا اینجا کشانده مارا

تو آمدی و من بنده شدم خدا را

جانا جانا صورت تو آسمانم چشم تو کهکشانم

با تو شمرده ام هر شب ستاره ها را