علیرضا پناهی – صدات صدات
یه پناهنده شدم توو قلبت
رام دادی
من ریه م پر شده از بو عطرت
کام دادی
تو نباشی از نفس افتادم
من قشنگ به بودنت معتادم
دوس دارم که شونه م
عطرتو بگیره
دوس دارم که هر روز
صبح بخیر بگی بگم عشقم
یه فرشته س
صدات صدات صدات صدات
وای عجب آهنگیه
نگات که میکنم اصن
اسممو یادم میره
میرم توو ویسای تو و
با صدات خوابم می ره
آخه دلم میخواد همش
با تو زندگی کنم
روزایی که میبینمت
هی میخوام نری گلم
میخوام برم یه گوشه ای
کفشاتو قایم کنم
اون چشای ناز تو سهم منه
تو رو ترجیح میده قلبم به همه
دوس دارم روت بنویسم این فقط مال منه
من که هر وقت زل زدم توی چشت
همزمان هم شرّه هم آرامشه
این همون تضاد خاصه که دلم دنبالشه
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.