حسین معزی – میزنه پر
کاش میشد کنج دلت عکسمو نقاشی کنی
گمشه روحم تو تنت جوری که پیدام نکنی
هی بهت زل بزنم خوشگل دیوونه ی من
بیا تا گل کنه از عطر موهات شونه ی من
کاش میشد کنار دریا با تو بارون بزنه
تو بگی قلب کوچیکت همیشه پیش منه
کاش میشد تمام دنیا رو بهت هدیه بدم
وقتی ابری میشه چشمام به خودت تیکه بدم
میزنه پر دلم بس تورو خواستم
بری تو هرجا بازم ته راتم
پیشمه فکر تو که میپره خوابم
کاشکی از در بیای خوشگل ماهم
دوس دارم شب که شد باشم پیشت بچینم هی دور تورو شمع
همه خوبن ولی من میخوام از خدا عشق تو بشم
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.