مانی – قفس
پرنده می و من قفست
قفس شدم چون نفسم
به نفست بنده
قفس شدم که آدما
نتونن اذیتت کنن
صورتت بخنده
آخه اینجوری بهتره
بیرون این قفس
آدما تو رو اذیت میکنن
راه میای وا میدی
میشکنی پا میدی
میبینی اونا بدتر میکنن
اونا خسته ت میکنن
دور تو حصار کشیدم
تا تو بی وفا نشی مثل همه
مثل اونی که دوسم داشت
ولی وا داد یه نمه
به همه میگم قفس شدم برات
من هم نفس شدم برات
درسته تنهایی ولی
قفس نفس میشه برات
آخه اینجوری بهتره
بیرون این قفس
آدما تو رو اذیت میکنن
راه میای وا میدی
میشکنی پا میدی
میبینی اونا بدتر میکنن
اونا خسته ت میکنن
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.