نیستی و زنگ صدات مونده به گوشام
من شدم درست مثل خونه به دوشا
مثل اون بیچاره که دستاش پوچه
صاحبخونه اساسشو ریخت کف کوچه
مثل زندونی که حبس ابد خورد
شدم اون قلبی که از صد جا ترک خورد
مثل اون بچه ای که بعد تولد
حسرتش دیدن روی مادرش شد
تاریکه دنیام برس به دادم
جز تو چی دارم مگه تو کل عالم
از همه حتی از خودم طلبکارم
بعد تو من به خودم حبس ابد دادم
تو رگ و ریشمی چی کار کنم الان
من شدم به درد دوری تو مبتلا
هر روزو بی تو دوباره ترسیدم
دارم تقاص کدوم گناهو پس میدم
هر چی که ساختمو ریختی همه رو یک روز
حبستم کردی برا من ابد و یک روز
تو که رفته بودی و دلت نخواست برگردی
من شدم وابستت تو چرا پس ترک کردی
تو رگ و ریشمی چی کار کنم الان
من شدم به درد دوری تو مبتلا
هر روزو بی تو دوباره ترسیدم
دارم تقاص کدوم گناهو پس میدم
فکر میکردم که دل توام واسم میسوزه
حبس این نبودن تو ابد و یک روزه
تو رگ و ریشمی چی کار کنم حالا
بیا درد دوریتم دوباره زد بالا
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.