حسین سمیر – انتظار
یه جور رفتی که فکرش هم محاله
برام این رفتنت جای سئواله
میون قلبمی آروم و عاشق
تب دلتنگیات سهم دقایق
نمیشه باورم تو رفته باشی
نفس هامی چطور میشه نباشی
برام دنیا چقد کوچیک و تنگه
دلی که میشکنه چه سخت و سنگه
شبام بارونی و سنگین و سرده
تموم لحظه هام پاییز و درده
سرم رو شونه ی دیوار خونه س
تموم یادت اینجاس، این نشونه س
میاد روزی که برگردی میدونم
به پای مهر تو بازم میمونم
تماشایی ترین نقطه همینه
که عشقت لحظه لحظه در کمینه
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.