محمد اصفهانی – در هوایت
در هوایت بی قرارم روز و شب
سر ز پایت برندارم روز و شب
روز و شب را همچو خود مجنون کنم
روز و شب را کی گذارم روز و شب
جان دل از عاشقان میخواستند
جان و دل را میسپارم روز و شب
تا نیابم آنچه در مغز من است
یک زمانی سر نخارم روز و شب
جان روز و جان شب ای جان تو
انتظارم انتظارم روز و شب
بس که کشته مهر جانم تشنه است
زبر دیده اشکبارم روز و شب
تو بنگشایی به قندت روزه ام تا قیامت
روزگارم روز و شب
ای مهار عاشقان در دست تو
در میان این قطارم روز و شب
زان شبی که وعده کردی روز وصل
روز و شب را میشمارم روز و شب
تا نیابم آنچه در مغز من است
یک زمانی سر نخارم روز و شب
جان روز و جان شب ای جان تو
انتظارم انتظارم روز و شب
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.