کارن فراهانی – اکلیلی

قدم زدن تو‌این خیابونا

اصا نمیترسم من ازین بارونا

بزار خیس بشه سرم

تو بودی کم دورو برم

صدای خنده هات برق تو‌‌ چشات

من میفهمم دوست داشتنو‌ تو‌نگات

من میفهمم تو‌رو اگه میفهمی نرو

یکی اینجا هنوز هست که به یادته

با تو قشنگه این رابطه

اکلیلی میشه قلبم تو رو که میبینم

تو‌رویاهام با تو‌پر از ترس و‌امیدم

ولی بهت قلبمو میدم

نری که بی تو‌میمیرم

از پشت تلفن میگی ماهو‌دیدی

چی میگی ماه هاست که من قفل تو ام

مثل پروانه شمعی تو رو دوره کنم

اصا بزار حرفامو‌ واست خلاصه کنم

دوست دارم دوست دارم دوست دارم