حسین سمیر – انتظار

یه جور رفتی که فکرش هم محاله

برام این رفتنت جای سئواله

میون قلبمی آروم و عاشق

تب دلتنگیات سهم دقایق

نمیشه باورم تو رفته باشی

نفس هامی چطور میشه نباشی

برام دنیا چقد کوچیک و تنگه

دلی که میشکنه چه سخت و سنگه

شبام بارونی و سنگین و سرده

تموم لحظه هام پاییز و درده

سرم رو شونه ی دیوار خونه س

تموم یادت اینجاس، این نشونه س

میاد روزی که برگردی میدونم

به پای مهر تو بازم میمونم

تماشایی ترین نقطه همینه

که عشقت لحظه لحظه در کمینه