ورس یک:
میگذره عین هم روزا
آرزوهامونو کشتیم رفت
حواسم انقد جلوم بود
خنجرو از عقب پشتیم زد
یکی از رفیقم پیچید رفتش
اونیکی رو متا OD زد
پر فکرم
گرفتم گوه گیجم
به دل نگیر اگه فحش میدم
همیشه دورم پر بوده
خودم خواستم اگه الان تنهام
منی که هرشب رو ابرا بودم
خنده داره برام پرواز
هرکیو تحویل گرفتیم
دورمون زد یا فاز برداشت
حالام ک دیدی دکمشو زدیم
هرکی که مرام کم داشت
بعضی شبا دلم میگیره
سر دفتر خالی میشه حرصم همش
انقده بدم اومده از خودم
میخوام بکنم اسمم عوض
اون آدم قبلی نباشم
جلو بچه ها درس عبرت نشم
به خودم بگم ایول فقط
که جات تخمی بود ولی قصه‌ت قشنگ
خار احساسو گاییدم
الان هرچی که مغزم میگه
آدما کلی بارت میکنن
آخرش بهت میگن مستم دیگه
غر نمیزنما توقعم نی
فقط بحثم اینه
چقدر کنایه چقدر دشمنی
از این مردم کسر شأنم میشه
ورس دو:
یه بار زندگی کردیم نچسبید که
روزام بود بیشتر از شبم تیره
استخونام داره فلج میشه
چون زندگی پر بود از غلط دیکته
شده بودم افسرده
حتی گوشیم یادم نمیموند پسوردش
یچی دره گوشم میگفت چتو مست کن هی
بابا بس کن عههه
چقدر بخورم از دله وا موندم
پیش هرکی از هرکی گله داشت بودم
سره هیچو پوچ مصرف کردیم
فقط مخه بشه اروم تر
میکشید یه صدایی تو مغزم جیغ
از رو عادت میزدم به دستم تیغ
تا اودی رفتم دیدم تش مقصد نیس
ترسم ریخت
هر کاری نشد بکنم واسم یه تلنگر بود
یه حسی میومد سمتم بیشتر از تنفر توم
انگاری بلد بود خوب که نذاشت بمونه تمرکز روم
هرچقدم بشه بدنم ضعیف قول دادم بمونه قلم پرزور
چقد گفتیم چقدر بود دلمون پر
شد دلمون غر
برداشت دلمون دور
عشق توی دلمون مرد
لا ورقا بر خورد شد دلمون گم
حاکم کت شدیم گرفت دلمون گر
این آهنگ زهرمارمون شد ولمون کن
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.