پژمان تکرو – بی حس

من خیلی دل بسته بودم به توعه بی حس بی قلب
که نمیفهه ادمود رولباش فهش و کینه وجودت حرص و دیده
آره بدون توام میشه زندگی کرد میشه راحت خوابید خیلی بی غم
نشه درگیر فکر خستم که چی کار کنم
چه خوب شد که رفتی جاتو گرفتن پر دورم آدم مشتی
شبا جای یه ماه چندتا دورمه خونه بدون تو نمیشه پر تشویش
رفیقات میدن امارتو تو بم. گیری تو کارما میدی تاوانشو هی
سقفی کوتاهتر از من. نبود بکوبی. چقدر گفتم نزار خماریتو پس بدم
خییییلی سخته کنی عشقتو ترکتش بمونی با خاطراتش
بزنه روحتو چنگش .
دیگه اون روزا نمیشه تو رفتی از پیشم واس همیشه
چقدر دوست داشتم
( دیگه تصمیم گرفتم تو نباشی حالم بهتر وقتی تو سوا شیی
مگه میشه موند با کسی که حواشی شده الگو واسش بهتر نباشی)
دست از سرم بردار .نمی‌خوام پیشم باشی که هربار
غرورمو له کنی سرحال بیای .نمی‌فهمی حرفامو صد بار بت گفتم صدر بار
پل پشت سرتو خراب کردی .مونده اینجا ازت اعصاب ردی .
که رفیقام میگن تقصیر توعه
منم رد دادم شدم اعصاب تعطیل
تو حوصله آن سر رفت از دوست داشتنم
که زیاد بود کاسه ی عشقتو پر کرد
چقدر دوست داشتم خندهاتو
مثل هوا بودی تو برامو
بودی عشقم چرا زدی زیر حسم
این حقم نبود بری با حرفات له شم