سیزیف – اسید

نموندی تا،من اینجوری شم

پشت ماسک خنده هام خودکشی بشم

هرشبو یه شکلی تیکه پاره شم

نموندی و موندنت موند به دلم

هرجایی شدم همه جایی میرم

هرچی فک کنی همه چیو زدم

که شاید نبودتو یادم بدن

هرچی واست کشیدم آخرش کشوندیم

به این شیشه .... به اینکه هیشکی بات نمی مونه اگه خوشیت همیشگی نی...

تو دلیل این غم همیشگیمی

هرشب،منو دم پنجره پشتی میکشونی

هر ثانیه رو رو زندگیم اسید میچکونی

من حواسم همه جا پرتته،هنوزم لم دلم اونجوری دستته

موندم اینجا نمیدونم چیکارت میشه کرد

کاشکی میشد این دلو یه جوری از ریشه کند...

نموندی تا نشونت بدم،چجوری بی حوصله ‌‌پرم

از اینکه نیستی نمیتونم باهات جایی برم

چه حرفا که همیشه میخواستم بهت بگم همش

مرده وگندیده یه جا توو دلم