سیزیف – تونستی
حالو هوام باهات عوض شده شدم یه آدم دیگه دلم نمیگیره وقتی تو پیشمی
دیگه نشونی از غمو دلتنگیام نمیبینم اصن یه دنیای دیگم دستامو که تو میگیری
مگه اون روزارو کی،جزتو می‌تونست اینجوری،
بگیره برگردونه باز به زندگی
واسه من تو همه چیم،شکلو فرم زندگیم کاشکی بم بگی چجوری
تنهایی تونستی بگیری جای نداشته هامو
تو ساختی واسم آرزوهامو
آروم آروم ناامیدیمو ازم گرفتی
یه رنگو بوی دیگه دادی تو زندگیمو
هیشکی مثت اون روزای تنهایی وتلخو
نخواست ببینه،ازم بگیره
تو روحتو دادی رو زخمام مرحم بزارم
دستاتو آوردی دستای منو بگیره
من که بی تو جایی نمیرم با کسی اونجوری گرم نمی‌گیرم
من صبح به صبح باید تورو ببینمت
با دیدنت یه جون تازه میگیرم
تو نیمه ی تاریکمو ازم گرفتی دنیارو همون که باید میبینم
زندگی رو دارم از نو دوباره یاد میگیرم
امکان ثبت نظر برای این مطلب بسته است.